Snottersymphonie

Snuf… Snif… Snotter… De verkoudheid heeft zich niet tot één leerling beperkt; het virus heeft inmiddels tientallen leerlingen te pakken. Het is toetsweek en dus eindelijk zó stil in de lokalen dat je al dat gesnotter ook hoort. Iedereen blijft vooral hardnekkig zijn neus ophalen, ook al moet dat met elke ademhaling. Een zakdoek pakken – als ze die al bij zich hebben - en gewoon even goed snuiten is tè gênant; om die ene leerling die wel even goed tettert en er daarna vanaf is, wordt gegniffeld.

Het is toetsweek en als docent heb je eindelijk de kans om goed naar je leerlingen te kijken. Ze zijn ingespannen bezig, sommigen met het puntje van hun tong tussen de lippen, anderen verwoed kauwend op hun potlood of balpen, stress afreagerend op hun rekenmachine, want daar zitten alle goede antwoorden toch in? Even extra letten op die leerling die teveel kijkt wat ik aan het doen ben, meestal hebben die leerlingen ook ongezond veel belangstelling voor het werk van hun buurman. Ik vraag me af hoeveel tijd die ene jongen ’s ochtends aan zijn haar besteed heeft, om het precies goed in die nonchalante look te krijgen, alsof je er niets aan gedaan hebt. Ik vraag me af of het kereltje even verderop in de gaten heeft dat hij twee verschillende kleuren sokken heeft aangetrokken. En ik ben benieuwd of het meisje rechts in de hoek misschien nieuwe laarzen heeft, stiekem kijkt ze er steeds even naar en glimlacht dan.

Het is toetsweek en tussen de stapels nakijkwerk, het maken van nieuwe studiewijzers en de lessen aan klas 3, heb je tijdens de surveillance-uren tijd om na te denken over de leerlingen, je soms te verwonderen over hoe snel ze groot worden. Wat zullen ze gaan doen? Wat voor volwassenen gaan ze worden? We mogen een deel van hun reis met hen meegaan, maar daarna gaan ze verder. Misschien zien we ze later terug, als collega hier op school, of later nog als ze hun kinderen bij het Bornego College inschrijven. Wat zullen deze leerlingen voor de wereld en voor de mensen om hen heen gaan betekenen? We proberen hun zoveel mogelijk mee te geven voor die reis na hun schooltijd. Niet alleen die theoretische kennis, maar vooral ook de rest.

Snif, snotter, kuch kuch. Proest.
De snottersymphonie is nog steeds in volle gang, de toets is bijna klaar.

Auteur: Sjoukje Jansma-Dijkman