Flex-zone

Merel over dyslexie

“Sinds groep 7 van de basisschool weet ik dat ik dyslexie heb. Vooral grote stukken tekst lezen vind ik lastig. Dan beginnen alle letters te dansen. Toen ik hier op school kwam, hebben mijn ouders en ik een gesprek gehad over wat ik nodig had om mijn werk goed te kunnen doen. We hebben toen af-gesproken dat ik een eigen laptop mag meenemen naar school.

Op die laptop staan al mijn boeken. Met een speciale app kan ik die boeken laten voorlezen. Je hoort dan wat er staat geschreven en ondertussen lees ik zelf mee. Het helpt en de inhoud blijft beter in mijn hoofd zitten. Toetsen maak ik ook via die voorleesapp. Ik vraag leraren of ze hun toets op mijn usb-stick willen zetten en dan luister ik met oortjes naar de vragen. Ik mag ook langer over de toetsen doen en bij Nederlands hoef ik nooit een stuk tekst voor te lezen in de klas. Soms praat ik met onze dyslexie-coach samen met andere kinderen die dyslexie hebben. Dat heeft me geholpen. Kinderen uit mijn klas keken eerst wel een beetje gek toen ik mijn laptop openklapte. Nu zijn ze eraan gewend. En ik ook. Ik vind het fijn dat ik alles op de laptop mag doen.”